Konwent BCC postuluje spójne, ustawowe zdefiniowanie sposobów realizacji podstawowego interesu bezpieczeństwa Polski, które zagwarantuje polskiemu przemysłowi obronnemu warunki istnienia i rozwoju oparte o potrzeby krajowe. Inne kraje zdecydowanie silniej chronią swoje przemysły obronne, nie tylko doceniając znaczenie kwestii militarnych, ale przede wszystkim ogromne walory gospodarcze firm sektora zbrojeniowego.
Cele funkcjonowania i rozwoju przemysłowego potencjału obronnego (PPO) w Polsce, na który składa się obecnie z ponad 100 przedsiębiorstw i jednostek organizacyjnych, opisane zostały w dokumencie z 13 listopada 2007 r. pn. „Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej” (pkt.83). Strategia została zatwierdzona przez Prezydenta RP na wniosek premiera, jako efekt realizacji ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej. Nie ma wątpliwości, że PPO posiada silne, krajowe, umocowanie prawne.
Niestety, przedsiębiorstwom tworzącym PPO w Polsce może w niedługim czasie zagrozić wolna konkurencja międzynarodowa, jeżeli na wdrażanie realizacji krajowej dyrektywy 2009/81/WE z 13 lipca 2009 r. nie zostaną nałożone rozsądne ograniczenia. Zostałyby one zapewne usankcjonowane przez Komisję Wspólnot Europejskich, która w Komunikacie Wyjaśniającym w sprawie zastosowania artykułu 296 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie zamówień publicznych w dziedzinie obronności wydanym 7 grudnia 2006 r. stwierdziła, że: „Określenie podstawowych interesów swojego bezpieczeństwa stanowi prerogatywę państw, a ochrona tych interesów jest ich obowiązkiem. Koncepcja podstawowych interesów bezpieczeństwa daje państwom członkowskim swobodę wyboru środków mających na celu ochronę tych interesów, ale nakłada na nie również szczególny obowiązek przestrzegania zobowiązań wynikających z Traktatu oraz nie nadużywania tej swobody.”
W naszym kraju nie istnieje zjawisko nadużywania uprawnień, ponieważ koszt importu uzbrojenia w Polsce od momentu akcesji do Unii Europejskiej wynosił aż 31% wydatków ogółem i należał do najwyższych wskaźników w Europie.
Inne kraje zdecydowanie silniej chronią swoje przemysły obronne, nie tylko doceniając znaczenie kwestii militarnych, ale przede wszystkim ogromne walory gospodarcze firm sektora zbrojeniowego. Firmy te są oczywistym motorem postępu technicznego, znaczącym udziałowcem PKB swoich krajów i oferentem atrakcyjnych towarów eksportowych.
Warto również wspomnieć, że niepisanym warunkiem eksportowania produktów sektora zbrojeniowego jest stosowanie tej zasady w armii kraju producenta. Bez wdrożenia zaawansowanych rozwiązań krajowej produkcji, w polskiej armii nie będzie można budować planów eksportu systemów uzbrojenia i zaawansowanej techniki nawet do krajów o niskiej kulturze technicznej i małych wymaganiach.
Zdaniem Konwentu BCC proponowana obecnie przez Urząd Zamówień Publicznych nowelizacja ustawy „Prawo zamówień publicznych” nie zawiera wystarczających przepisów dotyczących opisanej problematyki. W celu prawidłowej realizacji interesu bezpieczeństwa narodowego powinna zostać przeprowadzona nowelizacja conajmniej 3 innych ustaw, w tym o:
1. powszechnym obowiązku obrony z 1967 r.,
2. organizowaniu zadań na rzecz obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców z 2003 r.,
3. przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP z 2009 r.
Postulujemy zatem spójne – ustawowe – zdefiniowanie sposobów realizacji podstawowego interesu bezpieczeństwa państwa, które zagwarantuje polskiemu przemysłowi obronnemu warunki istnienia i rozwoju oparte o potrzeby krajowe.
Tylko potrzeby krajowe są gwarancją stabilizacji finansowej, koniecznej m.in. do nadrobienia luk technologicznych w określonych obszarach.
W celu wyważenia interesu przedsiębiorstw PPO i interesu publicznego, należy zadbać o to by projekty krajowe były realizowane na warunkach przewidywalnych i konkurencyjnych kosztowo wobec rozwiązań zagranicznych. Nie można dopuścić do sytuacji, gdy interes pojedynczego zakładu i jego załogi, staje się celem samym w sobie, bez określenia długoterminowych korzyści dla całości PPO. Przykłady kosztownych programów samolotu „Iryda” i korwety „Gawron” powinny stać się ważnym kryterium oceny skuteczności proponowanych rozwiązań legislacyjnych.
Z planu prac Rady Ministrów wynika, że określi ona wkrótce, w drodze rozporządzenia, sposób postępowania w sprawie oceny występowania podstawowego interesu bezpieczeństwa państwa. Z pewnością powinno ono uwzględniać warunki rezygnacji ze stosowania ustawy PZP w trybie art. 346 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. To, kluczowe dla rozwoju krajowego przemysłu obronnego, rozporządzenie powinno być szczególnie starannie skonsultowane.
Aby uniknąć istotnych błędów legislacyjnych o dużym znaczeniu obronnym – a przede wszystkim gospodarczym – Konwent BCC postuluje upublicznienie projektu.
Kontakt:
Dr Wojciech Warski, przewodniczący Konwentu BCC, ekspert ds. gospodarki
tel. 22 331 19 90
tel. 601 375 008
e-mail: wojciech.warski@bcc.org.pl
Instytut Interwencji Gospodarczych BCC
Emil Muciński
rzecznik
Tel. 602 571 395, 22 58 26 113
e-mail: emil.mucinski@bcc.org.pl; instytut@bcc.org.pl
Business Centre Club istnieje od 1991 roku. Jest największą w kraju organizacją indywidualnych pracodawców. Zrzesza 2500 członków (osób i firm). Wśród członków BCC znajdują się największe międzynarodowe korporacje, instytucje finansowe, ubezpieczeniowe, firmy telekomunikacyjne, najwięksi polscy producenci, uczelnie wyższe, koncerny wydawnicze itd.
Członkami Klubu są także prawnicy, dziennikarze, naukowcy, wydawcy, lekarze, wojskowi i studenci. BCC koncentruje się na działaniach lobbingowych, których celem jest rozwój polskiej gospodarki, zwiększenie liczby miejsc pracy i pomoc przedsiębiorcom. Związek Pracodawców BCC jest członkiem Komisji Trójstronnej. Członkowie Klubu, reprezentujący blisko 250 miast, skupiają się w 24 lożach regionalnych na terenie całej Polski. Koordynatorem wszystkich działań BCC jest prezes Marek Goliszewski.
Więcej: http://www.bcc.org.pl Kontakty prasowe: http://www.bcc.org.pl/Eksperci.244.0.html