6 września 2010
Generał Władysław Anders - patron polskiej wielozadaniowej platformy bojowej XXI wieku
Urodził się 11 sierpnia 1892 w Błoniu koło Kutna. Studiował na politechnice w Rydze. Podczas I wojny światowej był oficerem rosyjskiej kawalerii. Trzykrotnie ranny w walce z Niemcami stał się jednym z kreatorów polskiego 1 Pułku Ułanów Krechowieckich. Na przełomie 1918/1919 w sztabie Armii Wielkopolskiej walczył w Powstaniu Wielkopolskim. Podczas odpierania natarcia bolszewickiego na Polskę dowodził 15 Pułkiem Ułanów Poznańskich. W okresie wojny polsko-bolszewickiej zdobył szlify obserwatora lotniczego. W 1923 skończył Ecole Superieure de Guerre w Paryżu. W 1926 został szefem sztabu w Generalnym Inspektoracie Kawalerii, ale w zamachu majowym opowiedział się za rządem, przeciwko Piłsudskiemu. W 1934 otrzymał stopień generała brygady i dowodzienie Nowogródzką Brygadą Kawalerii. W kampanii wrześniowej pod Tomaszowem przewodził Grupie Operacyjnej Kawalerii. 29 września 1939 ranny dostał się do niewoli sowieckiej. Trafił do więzienia NKWD we Lwowie, a potem na moskiewską Łubiankę. Mimo licznych prób złamania Andersa, Moskwie nie udało się go nakłonić do współpracy, czy wstąpienia do Armii Czerwonej. 4 sierpnia 1941 po podpisaniu porozumienia polsko-sowieckiego (Sikorski – Majski) wyszedł z więzienia i stał się naczelnym dowódcą Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Wiosną 1942 Anders za zgodą i aprobatą Kremla wyewakuował z ZSRR na Bliski Wschód tworzoną przez niego armię polską i prawie 20 tys. polskich uchodźców cywilnych. 19 sierpnia 1943 Anders został dowódcą 2 Korpusu Polskiego, na czele którego poprzez Monte Cassino, Ankone, linię Gotów dotarł do Bolonii.
Trzonem uderzeniowym 2 Korpusu była 2 Warszawska Brygada Pancerna, uzbrojona w wozy Sherman różnych wariantów (Andersa nauczono podobno prowadzić ten wóz), potem podstawa polskiej 2 Dywizji Pancernej.
W 1945 Generał został Naczelnym Wodzem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Na emigracji piastował funkcję wiceprezydenta RP na uchodźstwie i przewodniczącego Skarbu Narodowego. Zmarł 12 maja 1970 w Londynie. Został pochowany o boku swoich żołnierzy na cmentarzu pod Monte Cassino.