W deklaracji przyjętej 5 listopada br. przez Prezydenta Francji oraz Premiera polskiego rządu na francusko –polskim szczycie w sprawach bezpieczeństwa i obrony w Paryżu zawarto intencję wzajemnego rozwijania partnerstwa przemysłowego na rzecz wzmocnienia operacyjności naszych sił zbrojnych oraz dwustronnej współpracy wojskowej.

W dokumencie tym wskazuje się na rozwinięcie partnerstwa przemysłowego skupiającego głównych partnerów w budowaniu systemu obrony powietrznej, tzn. MBDA po stronie francuskiej oraz  RADWAR, PIT i BUMAR po stronie polskiej.

Propozycja Bumaru działającego we współpracy z europejskim konsorcjum rakietowym MBDA, czyli tzw. Tarcza Polski, może zapoczątkować polsko-europejską współpracę w zakresie rozwoju systemów rakietowych i obrony przeciwrakietowej. Dzięki tej współpracy, która zakłada transfer najnowocześniejszych technologii, państwo polskie znacząco poprawi swoja obronność a polski przemysł  obronny ma unikalną szansę zdynamizowania rozwoju i utrzymania miejsc pracy. Oferta „Tarczy Polski” zakłada skorzystanie w ok. 60 % z krajowych systemów i technologii. Ponadto przewiduje pełne zabezpieczenie eksploatacyjno-logistyczne systemu przez stronę polską, bez konieczności dostaw z zagranicy, co w razie konfliktu jest podstawowym składnikiem naszego bezpieczeństwa.  Propozycja Bumaru i MBDA znacznie zmniejsza koszty zapewnienia obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej, której wymagają współczesne zagrożenia.

„Niezmiernie cieszę się, że tak konkretne zapisy dotyczące naszej współpracy przemysłowej znalazły się w tym ważnym dokumencie określającym zaangażowanie Polski w europejską politykę obronności. Dla mnie osobiście i dla wszystkich osób związanych z polskim przemysłem obronnym, ale również dla naszych europejskich Partnerów, to poważny krok ku realizacji naszych propozycji wspierania bezpieczeństwa Polski oraz Europy.” – komentuje  Edward E. Nowak, Prezes Bumar Sp. z o.o.

Deklaracja Francusko-Polskiego Szczytu w sprawie Bezpieczeństwa i Obrony

Paryż, 5 listopada, 2009 r.

Od wieków Francuzi i Polacy walczyli ramię w ramię o swoją wolność i bezpieczeństwo. Dwadzieścia lat po upadku komunizmu w Europie Środkowej i w następstwie zburzeniu muru berlińskiego jesteśmy partnerami w Unii Europejskiej i sojusznikami w NATO.

Rok temu powzięliśmy decyzję o ustanowieniu strategicznego partnerstwa, którego znaczącą częścią jest obrona i bezpieczeństwo. Dzisiaj podjęliśmy decyzję o rozwoju tego wspólnego przedsięwzięcia.

KONTEKST BEZPIECZEŃSTWA

Nasze interesy bezpieczeństwa są ściśle ze sobą powiązane. Zagrożenie podstawowych interesów bezpieczeństwa jednego z krajów podważy interesy drugiego. Francja i Polska są zdecydowane połączyć wysiłki, aby wzmocnić solidarność i obowiązek wzajemnej obrony, wynikające z traktatu waszyngtońskiego. Będziemy również realizować zobowiązania związane z bezpieczeństwem, podjęte w ramach traktatu lizbońskiego.

Stoimy w obliczu podobnych wyzwań i wspólnie stawimy im czoła. Deklarujemy rozwijanie naszych zdolności wojskowych i cywilnych, a także udział w operacjach prowadzonych przez UE i NATO.

Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony – WPBiO i NATO

Postrzegamy WPBiO  i NATO jako wzajemnie się uzupełniające i wzmacniające.

Francja i Polska deklarują swoje poparcie dla Europy w zwiększaniu jej zdolności obronnych.

 Prezydencja Francji w UE zapoczątkowała wzmacnianie EPBiO. Prezydencja Polski w UE w 2011 roku będzie kontynuowała ten proces, który zostanie dodatkowo wzbogacony, dzięki postanowieniom traktatu lizbońskiego. Francja będzie wspierała wysiłki Polski zmierzające do umożliwienia UE i jej państwom członkowskim pełnego udziału w europejskim, transatlantyckim i globalnym bezpieczeństwie. Silniejsza UE w dziedzinie bezpieczeństwa będzie również bardziej wiarygodnym partnerem dla naszych sojuszników w NATO, w tym Stanów Zjednoczonych.

 Deklarujemy rozwijać europejskie zdolności bezpieczeństwa i obrony przez takie działania, jak:

a) Użycie europejskich sił morskich w celu zwalczania przemytu, terroryzmu, proliferacji, nielegalnej imigracji i piractwa.

b) Zwiększanie solidarności finansowej między państwami członkowskimi UE, aby umożliwić im rozmieszczenie zwiększonej liczby sił.

c) Wspieranie wdrażania programów Europejskiej Agencji Obrony, głównie tych, w których uczestniczymy (zwalczanie min morskich, bezzałogowe środki latające, ochrona wojsk i radio programowalne), ustanowienie współpracy w zakresie Europejskiej Floty Transportu Powietrznego, program obserwacji satelitarnych MUSIS oraz przedsięwzięcia, które zwiększają dostępność śmigłowców na potrzeby operacji prowadzonych przez UE i NATO oraz wspólne poszukiwanie nowych programów w ramach EAO.

d) W odniesieniu do zamówień, opracowanie innowacyjnych rozwiązań polegających na wspólnym tworzeniu i użytkowaniu zasobów, wspólnych zakupach i specjalizacji, zwłaszcza na potrzeby wsparcia operacyjnego.

e) Wzmacnianie europejskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego przez umożliwienie stosowania Programu ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie obrony.

f) Wzmocnienie interoperacyjności przez udział w ćwiczeniach polowych.

g) Zgodnie z doświadczeniami z operacji UE oraz ich dalszym rozwojem, wzmocnienie zdolności UE do planowania i prowadzenia operacji cywilnych i wojskowych.

 Silniejsza europejska obrona, której wyrazem jest WPBiO, ma też żywotne znaczenie dla wzmocnienia NATO oraz roli Europejczyków w Sojuszu. Polska przyjęła z zadowoleniem decyzję Francji o zajęciu pełnoprawnego miejsca w strukturach wojskowych NATO. Polska i Francja potwierdzają swoje poparcie dla artykułu 5 Paktu Północnoatlantyckiego, który jest sednem solidarności Sojuszu. Będziemy działać na rzecz jego wzmacniania przez inicjatywy odpowiednie dla środowiska bezpieczeństwa XXI wieku. Powzięliśmy decyzję o podjęciu współpracy w celu:

a) Zagwarantowania, że przyszła Koncepcja strategiczna NATO wzmocni Sojusz transatlantycki, wspólną obronę i wkład do powszechnej stabilności i bezpieczeństwa zbiorowego na nadchodzące lata.

b) Transformacji NATO, by stała się organizacją skuteczniejszą, bardziej wydajną i lepiej przygotowaną do zbiorowej obrony i sprostania nowym wyzwaniom w dziedzinie bezpieczeństwa.

c) Zachowania przez Sojusz postawy odstraszającej, w tym w jej wymiarze nuklearnym. W tym względzie niezależne francuskie siły nuklearne wnoszą wkład w globalne odstraszanie oraz w bezpieczeństwo Sojuszu i Europy.

d) Utrzymania i umacniania natowskiej polityki „otwartych drzwi” i kontynuowania rozwoju polityki partnerstwa.

 Wspieramy również rozwój partnerstwa NATO–Rosja przez dialog na forum Rady NATO–Rosja i pragmatyczną współpracę tam, gdzie istnieje zbieżność naszych interesów bezpieczeństwa.

 OPERACJE

 Francuskie i polskie siły zbrojne są już zaangażowane w operacjach prowadzonych przez NATO i UE, jak dotychczas w Kongo i w Czadzie, lecz także w Afganistanie, Kosowie i Gruzji.

 Kryzys w Afganistanie jest dla nas dzisiaj największym wyznaniem. Deklarujemy, że będziemy wspierać Afgańczyków tak długo, jak będzie konieczne, aby pozbawić terrorystów bezpiecznego schronienia, a naród afgański będzie w stanie przejąć odpowiedzialność za własne bezpieczeństwo. W tym celu Francja i Polska będą uczestniczyć w misji szkolenia Europejskich Sił Żandarmeryjnych.

 W Gruzji Misja Monitorująca Unii Europejskiej (EUMM) odgrywa kluczową rolę jako jedyna forma międzynarodowej obecności w terenie.

 Francja i Polska wspierają rolę UE w międzynarodowych działaniach na rzecz zwalczania piractwa, w szczególności w ramach operacji Atalanta u wybrzeży Somalii. Przyjmujemy także z zadowoleniem działania na rzecz odbudowy instytucji państwowych Somalii, w tym zaangażowanie UE w szkolenie i wyposażenie somalijskich sił rządowych.

 WZMOCNIONA DWUSTRONNA WSPÓŁPRACA WOJSKOWA

 W celu wzmocnienia interoperacyjności naszych sił zbrojnych:

a) Zwiększymy wymianę oficerów pomiędzy naszymi szkołami wojskowymi w ramach inicjatywy „wojskowego Erasmusa”.

b) Zacieśnimy współpracę pomiędzy naszymi siłami specjalnymi przez promowanie wzajemnego dostępu do programów szkoleniowych.

c) Rozwiniemy partnerstwo przemysłowe skupiające głównych partnerów na rynku obrony powietrznej, tzn. MBDA po stronie francuskiej i RADWAR, PIT i BUMAR po stronie polskiej.

d) Ułatwimy strategiczne partnerstwo przemysłowe pomiędzy francuską DCNS a polską stocznią Marynarki Wojennej w celu zmodernizowania zdolności sił morskich.

 Ponadto Polska odnotowuje francuski projekt na rzecz rozwoju europejskiego systemu wczesnego ostrzegania mającego na celu wykrywanie wystrzeliwanych rakiet.

 STRUKTURA BEZPIECZEŃSTWA EUROPEJSKIEGO

 Zapewnienie bezpieczeństwa na naszym kontynencie jest przedsięwzięciem zbiorowym. Zatem wspieramy proces z Korfu w ramach OBWE jako sposób na odbudowę zaufania. Proces z Korfu powinien usprawnić istniejące mechanizmy we wszystkich trzech wymiarach (politycznym i wojskowym, gospodarczym i ekologicznym oraz ludzkim). Zachęcamy wszystkie państwa OBWE do wdrożenia ich w całości. Podczas spotkania ministrów w Atenach będziemy dążyć do osiągnięcia postępu w zapobieganiu kryzysom, kontroli zbrojeń konwencjonalnych (w tym do implementacji reżimu CFE)  i w reagowaniu na nowe zagrożenia.

 Francja i Polska będą współpracowały w celu wzmocnienia roli UE w rozwiązywaniu konfliktu rosyjsko-gruzińskiego. Polska gratuluje Francji pomyślnego zaangażowania Prezydencji Francuskiej w UE, uwieńczonego podpisaniem umowy z 12 sierpnia 2008 r. Oba kraje będą wspierać działania mające na celu wdrożenie jej postanowień.

 Zważywszy, że stabilność i pomyślność tego regionu ma bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo UE, znalezienie trwałych i sprawiedliwych rozwiązań konfliktów na południowym Kaukazie, opartych na poszanowaniu suwerenności i integralności terytorialnej krajów tego regionu jest wspólnym przedsięwzięciem całej UE.

 ODSTRASZANIE NUKLEARNE, NIEPROLIFERACJA I ROZBROJENIE

 Odpowiedzialna polityka bezpieczeństwa uwzględniająca obecne i przyszłe zagrożenia utrzyma odstraszanie nuklearne w dającej się przewidzieć przyszłości na minimalnym poziomie, zgodnym z uwarunkowaniami strategicznymi, jedynie dla celów obronnych i zapobiegania wojnie. Nasza polityka powinna również uwzględniać wyzwania, jakie niesie nieproliferacja i zobowiązania rozbrojeniowe.

 W kontekście naszego sojuszu i najwyższego poziomu zaufania pomiędzy Francją a Polską zdecydowaliśmy się wprowadzić rolę odstraszania nuklearnego w obecnym środowisku bezpieczeństwa do naszego dialogu bilateralnego.

 W szczególności będziemy usilnie wspierać Konferencję przeglądową traktatu o nieproliferacji broni jądrowej, która powinna doprowadzić do zwiększenia autorytetu traktatu i integralności jego trzech filarów.

 Rozbrojenie i kontrola zbrojeń:

a) Będziemy popierać implementację działań określonych w Europejskim planie działania przyjętym przez Radę Europejską w grudniu 2008 roku.

b) Przyjmujemy z zadowoleniem kontynuowanie wysiłków przez Federację Rosyjską i Stany Zjednoczone, mających na celu osiągnięcie porozumienia w sprawie dalszej redukcji ich arsenałów nuklearnych.

c) Uważamy, że broń jądrowa określona jako taktyczna powinna zostać włączona do procesu rozbrojenia.

d) Przyjmujemy z zadowoleniem międzynarodowe negocjacje w ramach Konferencji rozbrojeniowej w sprawie Traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych. Mamy nadzieję na rychłe ustanowienie takiego zakazu. Zanim to nastąpi, wzywamy wszystkie zainteresowane państwa do wprowadzenia moratorium na wytwarzanie materiału rozszczepialnego do produkcji broni jądrowej.

e) Zwracamy się do wszystkich państw z apelem o przystąpienie do negocjacji w sprawie traktatu zakazującego rakiet ziemia-ziemia krótkiego i średniego zasięgu. Będziemy w tej sprawie prowadzić regularne konsultacje.

 Nieproliferacja:

a) W celu zapewnienia wspólnych sposobów reagowania na globalne wyzwania dla bezpieczeństwa deklarujemy zwalczanie rozprzestrzeniania broni jądrowej, biologicznej i chemicznej i systemów ich przenoszenia.

b) Przyjmujemy z zadowoleniem przyjęcie Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1887, która mobilizuje społeczność międzynarodową przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia i stanowi kamień milowy w przygotowaniach do Konferencji przeglądowej traktatu o zakazie proliferacji broni jądrowej.

c) Będziemy angażować się nadal w Inicjatywę na rzecz nieproliferacji broni masowego rażenia, pozostającą ważnym instrumentem działań międzynarodowych mających na celu zwalczanie proliferacji broni masowego rażenia.

d) Podkreślamy nasze wspólne zaniepokojenie zwiększającymi się działaniami Iranu na rzecz proliferacji, związanymi zarówno z bronią jądrową jak i systemami jej przenoszenia. Wizja Iranu jako kraju posiadającego broń jądrową jest dla nas nie do zaakceptowania.

e)  Wspieramy wysiłki na rzecz rozwiązania irańskiego problemu nuklearnego na drodze dyplomatycznej i przez nasze zaangażowanie. Będziemy jednocześnie gotowi do nałożenia dodatkowych środków restrykcyjnych, gdyby Iran nadal odmawiał przestrzegania swoich międzynarodowych zobowiązań i przywrócenia zaufania i przejrzystości w swoich działaniach.

f) Będziemy współpracowali na rzecz pełnej implementacji w ramach UE „Nowych kierunków działania Unii Europejskiej na rzecz nieproliferacji broni masowego rażenia”.

 Od wieków Polska i Francja odgrywały znaczącą rolę w historii Europy. Jesteśmy gotowi działać wspólnie na rzecz poprawy bezpieczeństwa na naszym kontynencie i poza nim. Dzisiaj Europa potrzebuje wizji opartej na solidarności, przyjaźni i współpracy. Jako członkowie UE i NATO, dwóch najważniejszych filarów bezpieczeństwa europejskiego, Francja i Polska chcą być w awangardzie kształtującej nowe idee i rozwiązania dla dobra Europy.