TECHNICZNE ASPEKTY REALIZACJI SYSTEMU

OBRONY  PRZECIWLOTNICZEJ i ANTYRAKIETOWEJ

„TARCZA POLSKI"

Stan obecny OPL i możliwości prowadzenia walki z zagrożeniami z powietrza

Jeszcze w połowie lat 80-tych XX wieku stan ilościowy środków obrony przeciwlotniczej (OPL) był pokaźny, teoretycznie zapewniał  osłonę przeciwlotniczą znacznej liczby obiektów w RP. Aktualna OPL wojsk i obiektów RP oparta jest przede wszystkim na uzbrojeniu zakupionym w b. ZSRR lub wyprodukowanym na  licencji  b. ZSRR. Daleki zasięg OPL zapewniany jest przez pułk S-200 WEGA, średni przez pułk 2K11 KRUG, krótki zasięg przez zestawy S-125 NEWA, 2K12 KUB oraz 9K33M2 OSA-AK., bardzo krótki zasięg przez zestawy artyleryjskie S-60, ZU-23-2, ZSU-23-4 i ich modyfikacje, a także zestawy rakietowe STRZAŁA -2  oraz GROM (jedyny spełniający współczesne wymagania pola walki dla tej klasy zestawu). Systemy dowodzenia i rozpoznania sytuacji powietrzne są   wyprodukowane w kraju na podstawie własnych opracowań. Obecnie środki walki systemu obrony przeciwlotniczej zabezpieczają one dość skuteczną OPL przed pilotowanymi środkami powietrznego. Gorzej jest ze zwalczaniem rakiet cruise, rakiet balistycznych i bezpilotowych środków napadu powietrznego.  Mimo, że ich przeprowadzone w ostatnich latach ich krajowe modernizacje zwiększyły ich odporność na zakłócenia radioelektroniczne, manewrowość jak i zdolność do pasywnego prowadzenia walki z minimalnym promieniowaniem energii elektromagnetycznej, to jednak wiek rakiet i inne    charakterystyki zestawów rakietowych zdecydowanie ograniczają ich zastosowanie na współczesnym polu boju. W dodatku posiadana liczba zestawów  rakiet przeciwlotniczych  nie jest w stanie zapewnić  osłony wszystkim strategicznie ważnym obiektom w kraju, a w tym także wojskom. Stąd też istnieje potrzeba głębokiej modernizacji systemu obrony powietrznej, w tym obrony przeciwlotniczej wojsk i obiektów w ciągu najbliższych kilku lat.

Propozycje technicznej modernizacji systemów OPL:

W wyniku strategicznego porozumienia BUMAR, RADWAR, PIT z  koncernem MBDA proponujemy stworzenie narodowego wielowarstwowego systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej Polski „TARCZA POLSKI".

Składać  się on będzie z trzech warstw:

• zestawów rakiet przeciwlotniczych średniego zasięgu MRAD (Medium Range Air Defence) bazujących na rakietach ASTER 30  o możliwościach zwalczania rakiet balistycznych taktycznego i operacyjnego przeznaczenia, opracowanych w kooperacji z MBDA,
• zestawów rakiet przeciwlotniczych krótkiego zasięgu SHORAD (Short Range Air Defense) bazujących na rakietach MICA VL, opracowanych w kooperacji z MBDA,
• zestawów  rakiet i artylerii bliskiej obrony przeciwlotniczej VSHORAD (Very Short Range Air Defense), opracowanych i produkowanych wyłącznie przez polski  przemysł  obronny.

1- sza warstwa: Obrona przeciwlotnicza średniego  zasięgu MRAD

W wyniku ww. porozumienia BUMAR, RADWAR, PIT  z koncernem MBDA możemy zaproponować stworzenie zestawu rakiet przeciwlotniczych średniego (dalekiego)  zasięgu MRAD bazującego na rakietach ASTER 30.

Pododdział ASTER 30 będzie składał się z następujących zasadniczych elementów  ugrupowania bojowego:

• Radiolokacyjna Stacja Wykrywania i Wskazywania (RSWW)
• Stanowisko dowodzenia - centrum operacji taktycznych (TOC)
• 4-6 samobieżnych wyrzutni po 8 rakiet

Podstawowy pododdział zestawu rakietowego ASTER 30 może zapewnić skuteczną osłonę obszaru o powierzchni ≥ 6500 km2  przed klasycznymi środkami napadu powietrznego i ≥ 1500 km2 dla rakiet balistycznych. Zależnie od typu celu rakieta ASTER 30  może zwalczać cele powietrzne na odległościach do 100 -120 km i wysokościach ponad 20 km. Rakieta ASTER 30Jest to rakieta 2-stopniowa z kontrolą wektora ciągu w fazie startowej i podczas lotu.

Charakterystyki taktyczno-techniczne:

Czas pracy silnika: 3,5 s

Prędkość po 3,5 s: 1450 m/ s (> Mach 4.0)

Maksymalne przeciążenia: 60 g

Aktywna głowica radiolokacyjna (RF)

Zasięg rażenia:         100 ÷ 120km (samoloty)

30 km   (rakiety balistyczne)

Wysokość rażenia:    do 21 km

Mobilna wyrzutnia rakiet ASTER 30  zawiera 4rakiet.

Obrona przeciwrakietowa

Zestaw z rakietami ASTER 30 posiada możliwości zwalczania operacyjnych rakiet balistycznych, przy czym jak i w innych tej klasy systemach np. PATRIOT,  wymagana jest współpraca w systemami rozpoznania  i dowodzenia OP.  Potrzebna jest wcześniejsza informacja z systemu ostrzegania z radarów dalekiego zasięgu, następnie wskazanie celu dla radaru RSWW zestawu ASTER 30, ustawienie się radaru RSWW na wykrycie i śledzenie rakiety balistycznej, wskazanie celu do  wyrzutni i start rakiet.

W ramach wspólnych prac nad zestawem MRAD z rakietą ASTER 30 strona MBDA jest stroną zapewniającą wyrzutnie i rakiety ASTER 30, (możliwa jest ich koprodukcja w Polsce), natomiast strona Polska opracowuje radar RSWW (na bazie posiadanych rozwiązań) oraz Centrum Operacji Taktycznych (na bazie obiektów SAMOC). Ponieważ rakieta ASTER 30 jest w ciągłym rozwoju, w przyszłości będzie ona mogła zwalczać rakiety balistyczne o zasięgach ponad 1000 km.

2- ga warstwa: Obrona przeciwlotnicza krótkiego  zasięgu SHORAD

W wyniku ww. porozumienia BUMAR, RADWAR, PIT z koncernem MBDA możemy zaproponować stworzenie zestawu rakiet przeciwlotniczych krótkiego zasięgu SHORAD  bazującego na rakietach MICA VL z MBDA oraz polskich radarach i systemach dowodzenia.

Pododdział z rakietami MICA VL składać się będzie z następujących zasadniczych elementów ugrupowania bojowego:

• Radiolokacyjna Stacja Wykrywania i Wskazywania (RSWW)
• Stanowisko dowodzenia - centrum operacji taktycznych (TOC)
• 4 samobieżne wyrzutnie

Podstawowy pododdział zestawu rakietowego MICA VL może zapewnić skuteczną osłonę obszaru o powierzchni ≥ 2500 km2

Zależnie od typu celu rakieta MICA VL może zwalczać cele powietrzne na odległościach do 15 - 20km i wysokościach do 8 - 9 km.

Charakterystyki rakiet MICA VL:

Dwa typy rakiet: z głowicą radiolokacyjną  aktywną (RF) i pasywną (IR),

• Skrytość systemu - „the silent killer"
• Duże dopuszczalne przeciążenia: 50g
• Prędkość 750 m/s po 2.5 s
• Prawdopodobieństwo trafienia P ≥ 0.9
• Start pionowy, strefa zwalczania celów 360º
• Odporność na oddziaływanie radioelektroniczne
• Długość : 3.1 m
• Kaliber / rozpiętość : f160 mm/
• 320 mm (skrzydła) / 480 mm (lotki)
• Ciężar : 112 kG
• Cykl życia rakiety - 25 lat:
• co 5 lat sprawdzenie,
• co 12 lat wymiana baterii i silnika

Mobilna wyrzutnia rakiet MCA VL zawiera 4 rakiety MICA VL. Możliwe są różne typy rakiet na jednej wyrzutni.

W ramach wspólnych prac nad zestawem SHORAD z rakietą MICA VL strona MBDA jest stroną zapewniającą rakiety MICA VL, (możliwa jest ich koprodukcja w Polsce), natomiast strona Polska opracowuje radar RSWW (na bazie posiadanych rozwiązań) oraz Centrum Operacji Taktycznych (na bazie obiektów SAMOC).

3-cia warstwa: obrona przeciwlotnicza krótkiego zasięgu VSHORAD

Obrona przeciwlotnicza bliskiego zasięgu (VSHORAD) -  zasięg strefy ognia 5-6 km, wysokość lotu zwalczanych celów  do 4 km jest oparta o technologie krajowego przemysłu otrzymane w wyniku realizacji w latach 1994-2001 Strategicznego Programu Rządowego (SPR) pn. „ Nowoczesne technologie dla potrzeb rozwoju systemu obrony przeciwlotniczej wojsk i obiektów" i zastosowane dalej w nowych produktach.

Podstawę obrony przeciwlotniczej bliskiego zasięgu stanowić będą przenośne przeciwlotnicze zestawy rakietowe GROM,  oraz artyleryjskie 23 mm, 35 mm, 57 mm oraz zestawy artyleryjsko-rakietowe z rakietą GROM (dzisiaj także z rakietą S-2). Przykład stanowi system opracowany przez zakłady Grupy Bumar pn. KOBRA

GROM stanowi uzbrojenie zarówno strzelców przeciwlotników jak i mobilnych zestawów rakietowych - POPRAD oraz artyleryjsko - rakietowych ZU-23-2 KG oraz ZSU - 23 -4MP. Poddawany modernizacji   zestaw  GROM będzie powodował modernizację ich nosicieli. Podobnie wprowadzanie nowych typów amunicji będzie powodowało polepszenie parametrów taktyczno-technicznych armat przeciwlotniczych.

Wnioski:

1. Warto rozpatrzyć propozycję Bumaru we współpracy z Europejskim Domem Rakietowym MBDA, systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej Polski, w ramach narodowego programu, analogicznego do realizowanego Strategicznego Programu Rządowego F-16, którego efektem może być:

• wprowadzenie na uzbrojenie przeciwlotniczych zestawów rakietowych krótkiego i średniego zasięgu,
• rozpoczęcie polsko-europejskiej współpracy w zakresie rozwoju systemów rakietowych,
• pozyskanie nowych technologii,
• wykorzystanie dotychczasowych krajowych systemów i technologii,
• pełne zabezpieczenie eksploatacyjno logistyczne systemu przez stronę polską.
• w efekcie znacznie mniejsze koszty programu przez cały czas życia

2. W czasach, kiedy budżetowe środki finansowe MON ograniczone są do zakupów najbardziej potrzebnego uzbrojenia i sprzętu, warto jest inwestować w rozwój własnych systemów obrony przeciwlotniczej, w rozwój polskiego przemysłu obronnego działającego w ścisłej integracji z europejskim przemysłem. W tej dziedzinie mamy bardzo duży potencjał i doświadczenie.

3. Taki sposób realizacji programu (uwzględniający modernizację istniejącego systemu) zapewnić może zachowanie niezbędnego poziomu bezpieczeństwa państwa z stopniową możliwością poprawy w tym zakresie.